Het Gillette effect

Iedereen heeft de reclame spot wel eens gezien. Henry, Federer en Tiger Woods figuren voor Gillette om reclame te maken voor scheermesjes. Het ziet er flits uit en iedereen wilt geassocieerd worden met succesvolle sporters.

Maar er heerst een vloek op de campagne. Niet op de scheermesjes maar op de sporters. Het lijkt wel of ze straf krijgen omdat ze hun ster hebben verkocht aan de commercie. Grof geld verdienen word dus bestraft door de goden van de sport.

Allereerst is Federer aan de beurt. Ene tijdlang was hij de beste tennisster ter wereld. Totdat hij dagelijks figureerde in het spotje van Gilette. Toen begon hij steeds meer partijen te verliezen. Hij was niet meer de onverslaanbare superster van de tenniswereld. Als tweede volgde Henry. Hij verloor geen wedstrijden, in tegendeel. Hij won een wedstrijd door toedoen van een handsbal. Hierdoor plaatste Frankrijk zich voor het WK in Zuid-Afrika ten koste van Ierland.

En sinds twee weken is Tiger Woods in een slecht daglicht te komen staan. Als de beste golfer ter wereld had hij een omzet van 1 miljard dollar. Daarnaast was hij de eerste succesvolle zwarte golfer in een door blanken gedomineerde omgeving. Hij was een rolmodel. Maar rolmodellen schaatsen ook wel eens scheef. Na het auto ongeluk en het uitkomen van al zijn slippertjes besloot Tiger het even rustig aan te doen.

Ach ja, het Gillette effect. Terwijl uit onderzoek blijkt dat mannen met baarden in het algemeen gezien worden als onsympathiek en niet vrijgevig. Gillette zou beter een filmpje kunnen maken met de kerstman en Sinterklaas die zich scheren. Dat maakt dus meer indruk. En dan kunnen sporters ook weer doen waar zij goed in zijn zonder bang te zijn voor banvloeken.

Sportlife; De regenboogvloek

Deze week is het wereldkampioenschap wielrennen. Wie volgt Ballan als wereldkampioen op en mag een jaar lang de regenboogtrui dragen? Wie mag een jaar lang de zware gevolgen dragen van de beste zijn van de wereld? Is het een zegen? Of is het een last?

Een last? De beste zijn van de wereld is normaal gesproken toch het hoogste wat een sportman kan bereiken? Niet in het wielrennen. Waar een voetballer droomt van het winnen van de wereldcup, is de Tour het hoogst reikbare wat een wielrenner kan bereiken. Het winnen van de regenboogtrui is leuk voor de inkomsten. Echter, je moet goede schouders hebben om dit tricot te kunnen dragen. Want de vloek die er op ligt is zwaar.

Vloek? Ja, op het hoogst haalbare tricot in de wielersport, volgens de UCI, heerst een vloek. Zo zijn Ockers, Bobet, Simpson en Dhaenens kort na het behalen van de wereldtitel overleden. Jean-Pierre Monsere is zelfs in zijn regenbootrui overleden. Een aantal andere renners is na het behalen van de titel aan lager wal geraakt. Denk aan Freddy Maertens die last kreeg van een amfetemine verslaving. En Laurent Brochard die daarna gepakt werd op doping. Andere renners gingen sukkelen met hun gezondheid. Roche, Freire en Vainsteins kregen het jaar na hun wereldtitel last van veel blessures.

Andere renners reden na hun titel nooit meer een deuk in een pakje boter. Het grootste voorbeeld is de Nederlander Harm Ottenbros. Om kort de te zijn, de belgen hebben hiervoor een werkwoord verzonnen. Verottenbrost, ofwel wereldkampioen worden om daarna niks meer te presteren. De regenboogtrui als een strak aangetrokken corset.

Zelfs Armstrong die in het begin van zijn loopbaan wereldkampioen werd had er last van. Hij had gehoord van de vloek en was er alles aan gelegen om deze te verbreken. Maanden van trainen leide niet tot resultaat. Armstrong had te veel getraind en reed geen goede uitslag.

Tuurlijk zijn er genoeg renners die wel wat uitslagen hebben gereden nadat ze wereldkampioen zijn geworden. Armstrong won bijvoorbeeld 7 maal de tour. Maar toch, elke renner wilt best de beste van de wereld zijn. Hij is echter bang voor de trui. Voor de maillot de la merde. Hij is bang om verottenbrost te worden.

Met die gedachte gaan komende zondag een aantal renners op pad. Niet bang om te verliezen deze keer, bang om te winnen. Rare jongens die wielrenners.

Sportlife; Atila, Hulk en Dinamite

PSV versterkt zich met Atila. De Hun? Hebben ze dan zo behoefte aan routine? Nee, Atila Araugo Prado is een Braziliaans voetballer. Atila is zijn artiesten naam.

Brazilianen en voetbal. Dat is eigenlijk een woord. Iedereen voetbalt daar. Namen als de Souza of da Silva zijn er legio. Brazilianen vinden zich bijzonder. Vandaar dat elke voetballer daar een artiesten naam nodig heeft. Waar in Nederland de cultuur heerst van doe maar gewoon heerst in Zuid-Amerika de show. Hier zijn namen als Melvin Platje en Danny Koevermans cult. Men wordt al gek als er een Japanse speler met de naam van een automerk de velden onveilig maakt.

Gelukkig hebben we de Brazilianen nog die met hun voetbalkwaliteiten en hun namen een mooie toevoeging brengen aan de Nederlandse en Europese voetbalvelden. Goed, ik moet toegeven, Pele, Romario en Ronaldo zijn niet de meest bijzonderste namen. Ze waren wel de grootste.

Maar namen als Socrates, Roberto Dinamite, Leonardo, Vampeta, Leonidas, Hulk, Zico en ga zo maar door klinken, als kunstenaars. Picasso en Dali zouden qua naam hier niet in opvallen.

Atila, de nieuwe verdediger van PSV. Naast dat deze speler zijn talenten heeft zijn er nog meer voordelen. Welke spits wil nu spelen tegen een verdedigingslinie die Atila in zijn gelederen heeft. PSV doet een meesterzet met alleen al de naam van deze speler.

Sportlife; Wielinga returns

In het jaar dat een zekere Lance Armstrong uit Texas zijn comeback had, verscheen er in Nederland een klein persbericht. Remmert Wielinga doet mee met het NK tijdrijden. Wie? Remmert wie? Kent u hem nog? Ooit was hij de tourdebutant van Nederland. Eindelijk was er de opvolger voor Rooks en Theunisse.

Wielinga had een korte carrière die uitblonk in het 'eeuwige talent' zijn. Nationale tijdrijt titels bij de jeugd waren een voorbode van zijn talent. Toen hij in de Dauphine Libere van 2003 met de beste mee ophoog klom werden de meeste Nederlandse wielervolgers gek. Eindelijk, een klimmer, moet men gedacht hebben. Ook ik deed mee aan de Wielinga koorts. Kenners en andere wielervolgers hadden allemaal een plaatsje voor Wielinga ingeruimd in hun tour poule. De Bolletjestrui was een zekerheid.

Helaas reed Remmert de tour niet uit. Daarna ging het slechter. Hij wisselde een paar keer van ploeg, om tenslotte in 2007 te stoppen met professioneel wielrennen. Hij won nog wel de GP Chaisso en werd 8ste in de proloog van Parijs-Nice, maar echt noemenswaardige resultaten haalde hij niet meer. Waarom werd het talent niet verzilverd? Wielinga lijd aan een angst. Een angst vergelijkbaar met pleinangst of Claustrofobie. Hij heeft Peloton angst. En die angst is zeer lastig voor een professioneel wielrenner.

Zijn comeback is aan de ene kant opmerkelijk. Waarom meedoen aan een nationaal kampioenschap terwijl je twee jaar niet gefietst hebt. Aan de andere kant is het begrijpelijk. Bij een tijdrit hoef je niet in het peloton te rijden. Wil Wielinga zijn loopbaan nieuw leven in blazen? Is hij de nieuwe Ludo Dierckxsens? Of wil hij nog een keer laten zien waartoe hij in staat was.

We zullen het zien. Maar toe ik dit bericht gister las voelde ik weer de euforie van 5 jaar geleden. Wielinga doet mee en gaat verrassen. Toen wist ik het zeker. Nu wacht ik heel even af.

de Killer van Kimberly; Giro 2009

De Giro is voorbij. Hoewel de tijdsverschillen klein waren, was het een saaie giro. Menchov wint, di Luca tweede. Rabobank, Columbia, Liqiguas, Cervelo, Diquigiovanni-Androni en LPR waren de smaakmakers. Weinig andere ploegen hadden iets in de melk te brokkelen. Zelfs Astana, met Lance, wist geen etappe te winnen.

Hoe ging het met de adelaar van de Tafelberg? Ook wel de killer van Kimberly. Helaas, geen top tien notering, of een etappe overwinning. Het was voor John Lee een giro in de marge. Als helper van Soler was zijn rol al snel uitgespeeld. Na de opgave van de colombiaan was het een koers geworden om te overleven. Hopelijk zijn dit mooie trainings kilometers voor de komende Tour de France.

Maar gelukkig er was toch wel een opvallende prestatie, John Lee droeg in de 5 etappe de witte trui voor de beste jongere in de Giro. Hij stond niet eerste, dat was Lovkvist, maar op een goede 2de plaats. Lovkvist droeg namelijk de roze trui.

Verder eindigde John lee in Rome als 77ste. Een 24ste plaats in de 11de etappe was zijn beste notering in een etappe. Een vlakke rit. Dat is toch niks voor een adelaar.

De Tour komt eraan John Lee. Je hebt nu genoeg training gehad. We verwachten je op de toppen van de Franse Alpen. Het sal reg kommen!

Sportlife; Revolutionair

FC Barcelona heeft de EC I gewonnen, dankzij twee doelpunten en Russel Crowe. Russel Crowe? Stond deze als linksback, libero of als rechtsbuiten opgesteld? Geen van alle. Het was zelfs geen supersub. Trainer Pep Guardiola had woensdagavond, vlak voor het duel, een revolutionaire manier om zijn team klaar te stomen.

De warming-up had slechts 10 minuten geduurd, de andere 10 had Guardiola in de kleedkamer nodig. Toen alle spelers en assistenten binnen waren, ging het licht uit en een groot scherm aan. Daarop verscheen een indrukwekkende video van goed zeven minuten.

Wat vertoond werd was een DVD, die op verzoek van de trainer gemaakt was. De voorstelling wisselde beelden van de film Gladiator af met die van álle spelers van de selectie. Het ene moment Russel Crowe vechtend in het Coliseum, het volgende moment Iniesta bezig aan zijn herstel van een blessure, Eto’o die scoort, Messi die dribbelt en Valdés die een bal miraculeus stopt.

Ook werden er woorden gebruik uit de laatste campagne van een sportmerk waarin de spelers van Barcelona figureerden ,,Wij zijn het middenveld, wij zijn onze precisie, wij zijn onze inspanning, wij zijn aanvallers die verdedigen..." etcétera, tot de slotzin: ,,Wij zijn één!" Keiharde muziek schalde die tien minuten door de kleedkamer, eerst van de film zelf en als slot het ontroerende Nessun dorma uit de opera Turandot van Puccini. De tekst, de allerlaatste woorden, in het Italiaans, waren voor de spelers goed te volgen. All’alba vinceré! Bij dageraad zal ik zegenvieren.

Bijzonder is het, maar revolutionair? Het is al eerder gebeurd. Althans, niet bij een sportwedstrijd van deze omvang. Eerder bij een politieke gebeurtenis. Richard Nixon viel Cambodja binnen nadat hij eerst een aantal keer de film Patton had gezien. Wat trouwens zijn favoriete film was. Toen Nixon op bezoek ging in China, keken de Chinese leiders eerst naar Patton om zo te weten wat voor vlees ze in de kuip hadden.

Het is dus duidelijk wat Manchester United had moeten doen. Geen ‘Win this one for the Gipper’ toespraak, maar de toespraak van generaal Patton uit de gelijknamige film. Daarna zou United Barcelona keihard hebben opgerold. Misschien kun je bij dagenraad zegevieren, echter in een oorlog draait het er niet om te sterven voor je vaderland, maar dat de ander sterft voor het zijne.

Sportlife; Prado versus Lance

Doña Juana la Loca (1877), de Francisco Pradilla y Ortiz. Museo del Prado (Madrid)

’Het sleutelbeen van Armstrong’ (2008, Antiguëdad)

Tsja, wat valt hier nu over te vertellen. Vijfhonderd jaar geleden brak een lijkdrager van Koning Filips I van Castillie zijn pols in het gehucht Antiguëdad. Hiervoor werd een gedenkteken opegericht. Later maakte de schilder Pradilla hiervan een schilderij wat in het prado is te bewonderen.

In Maart 2009 brak wielrenner Lance Armstrong, die net zijn comeback had gemaakt, zijn sleutelbeen tijdens de Rond van Castillie en Leon. Dit inspireerde weer een andere kunstenaar om een gedenkteken op te richten.

Blijkbaar moet je goed opletten in het plaatsje Antiguëdad. Pas op bij het oversteken van de weg, traplopen of andere evenwichtsoefeningen. Voor je het weet ben je een inspiratiebron voor een monument.

Sportlife; the Grand Old Team

In een eerder blog beschreef ik de New York Cosmos, een roemrucht team dat ten onder ging samen met de NASL. Er zijn echter meer voetbalclubs te onder gegaan. Ik noem een FC Wageningen, en FC Amsterdam. Beide gingen door financiele troebelingen ten onder. Het zelfde dreigd nu voor FC Eindhoven en Fortuna Sittard. Over 50 jaar zijn zij dus misschien roemruchtige analen in de sportgeschiedenis. Ze zullen niet zo roemrucht zijn als the grand old team uit Belfast, de Belfast Celtic F.C.

Belfast Celtic F.C. werd opgericht 1891 en maakte tot 1949 deel uit van de Noord-Ierse competitie. Het was het enige katholieke team in een door protestante gedomineerde competitie. Deslniettemin won de club 19 landstitels en 8 nationale bekers. Tot zover niks bijzonders. Ware het niet dat er toen in Belfast, nu nog steeds, veel te doen was over geloof en nationalisme. Noord Ierland is een protestant bolwerk, Ierland zelf een katholiek bolwerk. En dat botste wel eens. Volgens Nobelprijs winnaar David Trimble was Noord-Ierland voor katholieken een koude plek om te wonen. Dit uitte zich ook in het voetbal. Zelfs tot in het nieuwe millenium deed de Noord-Ierse voetbalbond moeilijk bij toetreding van een katholieke club tot de prof competitie. Derry City week zelfs uit naar de competitie van Ierland, waar ze nog steeds spelen.

Nu 60 jaar later bestaat Belfast Celtic niet meer. In de waan van oranje marsen, geweld, geloof en nationalisme kwam er een einde aan de club uit Belfast. Hoewel in 1949 de zogenaamde 'troubles' nog niet waren uitgebroken, stonden katholieken en protestanten niet vriendelijk hand in hand. Tijdens een uitwedstrijd tegen Linfield F.C. liep alles uit de hand. Op boxing day 1948 stond lange tijd 1-0 voor Celtic. In de laatste minuut scoorde Linfield de gelijkmaker. Uit 'vreugde' bestormde de fans van Linfield het veld. Tijdens deze bestorming vielen ze ook de spelers aan van Belfast Celtic F.C.. Spits Jimmy Jones werd zo toegetakeld dat deze zijn carriere moest beeindigen. Je zou deze wedstrijd kunnen beschouwen als een eerste zet naar een escalatie het geweld in Noord-Ierland.

Naar aanleiding van deze rellen besloot het bestuur van Celtic zich terug te trekken uit de competitie omdat men niet meer kon instaan voor de veiligheid van de spelers. Hierna speelde celtic slechts nog vriendschappelijke wedstrijden. Legendarisch was de overwinning op het nationale team van Schotland tijdens een tour door de Verenigde Staten. Dit was ook het laatste wapenfeit van de club uit Belfast. De club hief zich zelf op. Een keuze om uit te wijken en deel te nemen aan de competitie van Ierland werd niet genomen.

Celtic Park, ookwel Paradise, werd opgeturnd tot een hondenrenbaan. In de jaren tachtig werd het gesloopt om plaats te maken voor een winkelcentrum. Een herdenkingsplaat is het enige wat rest aan Paradise en de roem van Belfast Celtic. Met de ondergang van Celtic viel het niveau van de Noord-Ierse competitie ook ver terug. Linfield F.C. zou hierna de competitie blijven domineren. Deze dominantie van een topclub was geen zegen voor het Noord-Ierse voetbal. Alleen een club als FC Vaduz haalde meer landtitels dan Linfield F.C.

George Best debuteerde dan ook voor Manchester United en niet voor een van de Noord-Ierse clubs.

Sportlife; Huntelaar naar FC Antibes?

In de loop der jaren heb ik heel wat stadions van binnen mogen aanschouwen. Ik denk hierbij aan het Philips stadion, Jacobs field in Cleveland, het Jose Avalade in Lissabon, de Koel, Riverfront Stadium, de Arena, het Colloseum in Rome, de Olympisch stadions van Barcelona en Amsterdam, het Westfalen stadion en het Oakland Colloseum. In elk van dit stadion zou ik wel mijn kunsten willen opvoeren. Er springt er echter een uit, het Stade du Fort Carre.

Huntelaar gaat nu 3 en een half miljoen per jaar verdienen en mag spelen in het Santiago Bernabeu. Maar als ik zou mogen kiezen, dan ga ik voor FC Antibes . Lekker ballen aan de Cote d'azur en in de schaduw van een machtig fort. Tevens staat er een reuze standbeeld ter herinnering aan de gevallenen aan de Eerste wereldoorlog. - Wie zegt nu nog dat voetbal geen oorlog is?- Het inspireert je mocht je niet goed in de wedstrijd zitten. Wat wil je nog meer?

Het lijkt een klein stadion, maar vergis u niet. Er heeft hier een wedstrijd tijdens het Wereldkampioenschap voetbal plaatsgevonden. Zweden versloeg het, toen nog Castro loze, Cuba.

FC Antibes, een slapende reus. Misschien moet een bepaald iemand maar Chelsea verkopen en deze FC opkopen. Klaas-Jan, is deze club niet beter voor jou? Het is altijd goed weer, in de ochtend lekker trainen aan zee. Zo rond een uur of een neem je dan een salade Nicoise als lunch. En in de avonduren diner je aan zee, ik weet nog wel een paar leuke tentjes. Veel beter dan dat gereis door Spanje en Europa. Toch? En een basis plaats verzekerd!

Sportlife; De Champions league finale van 2014

Vannacht had ik een waanzinnige droom. Ik zag de Champions league finale van 2014. Als eerste kwam Real Madrid gekleed in hun witte outfit de catacomben uitlopen. Het machtigste team van de wereld wilde voor de derde keer op rij de cup winnen. Daarna kwam mijn team. Gehuld in zwarte broeken en kousen, geheel in gele shirts, met op de rechterborst een zwarte ster. Beide teams gingen klaar staan voor de Champions league hymne. De mannen waren klaar voor de strijd.

Nadat de hymne was weggewaaid hoorde je het opzwellende geluid van een harmonie. Dit mocht niet van de UEFA en zou de club in het zwart geel vast een boete opleveren. Maar dat maakte niet uit. De meegereisde fans van de geel zwarte haakte in op de melodie en zongen voluit;

Waar in ’t bronsgroen eikenhout, ’t nachtegaaltje zingt.
Over 't malse korenveld, ’t lied des leeuw'riks klinkt.
Waar de hoorn des herders schalt, langs der beekjes boord.
Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.
Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.

Toen herkende ik de tekst en de symbolen Op het scorebord zag ik de naam van de club die in het geel zwart was gehuld. Een naam uit het verre verleden. Een pioniers naam. Het affiche van de finale heette Real Madrid versus Fortuna Limburg. Het geel zwart waren de kleuren van Roda, de ster was van Maastricht, en de naam was Fortuna, van Sittard, en van Geleen.

De mannen stonden opgesteld in het veld. De camera zoemde in op de coach. Ik herkende Mark van Bommel en Boudewijn Zenden. Niet gekleed als voetballers. Ze leken wel trainer. De scheidsrechter floot voor het begin van de wedstrijd. Tegelijkertijd ging mijn wekker. Ik schrok wakker. Meteen had ik dat gelukzalige gevoel van een mooi moment. Was dit toekomstmuziek, of de realiteit? Had ik een visioen gehad?

Ik wist het niet. Sommige mensen zouden deze droom betitelen als een nachtmerrie, of sterker nog, als een zonde. Oedipus in een verstrekkende graad. Clubs uit Limburg die fuseren. Dat is als vloeken in de kerk. Dat kan en mag niet. Maar toch? Een grote top club een de laars van Limburg. Met VVV-Venlo als satelliet club waar talent wordt gestald. Droom ik nog? Of word dit binnenkort realiteit. FC Limburg, ik hoop het. Hoewel ik nu zal worden vervloekt door een aantal provinciegenoten. Vervloek me maar. Sommige dingen moeten nu eenmaal.

Maar ik ken de realiteit. MVV, Fortuna en Roda JC zijn niet meer de top in Nederland. Die tijden van welleer zijn voorbij. We moeten verder kijken en dromen. Fuseer of sterf word de komende jaren het item in Limburg. En als we dan fuseren, noem het dan niet FC Limburg. Maar Fortuna Limburg, naar die grote club uit het verleden, Fortuna ’54. Hul je in het geel zwart van de mijnwerkers, en laat de Ster op de rechterborst stralen. AJAX, PSV, Feyenoord en de rest gewaarschuwd zijn. Meestal komen mijn dromen uit.

Ik keek op me klok. Het was vijf voor half zeven. Bijna de hoogste tijd om op te staan. Ik draai me nog eenmaal om en sluit de ogen. Hopende dat ik nog verder kan dromen. Hopelijk gaat mijn wekker niet af voordat ik de uitslag van de finale weet.

Sportlife; Sinking the Spanish Armada

De Spanjaarden wonnen dit jaar;

de Giro

de Tour

de Vuelta

Luik-Bastenaken-Luik

de Wegrit op de Olympische Spelen

Wat Grandslams in het Tennis

Oh ja, en het Europees kampioenschap voetbal

In plaats van de Engelsen en de Hollanders stopten de Italianen deze keer de machtige Spaanse Armada.

Sportlife; zo Vader zo zoon

Sportgeschiedenis.nl kwam vandaag met het artikel 'Nicolas Roche en andere wielerzonen'. Het is mooi om te zien dat talent in de genen ligt. Nu kan ik natuurlijk het hele artikel van sportgeschiedenis.nl gaan overpennen of iets andere formuleren. Maar gezien ik niet hou van diekstraieren doe ik dat dus niet.

Ik hou het wat korter en stel de ultieme godezonenploeg op die kan deelnemen aan de tour de france van komend jaar. Helaas heeft Armstrong nog geen fietsende zoon.

- Andy Schleck

- Frank Schleck

- Herve Duclos Lassalle

- Boy van Poppel

- Nicolas Roche

- Jose Azevedo

-Greg van Avermaet

-Francesco Plankaert

-Andrew McQuaid

Kortom, een mooie ploeg. En dan voegen we nog wat ploegleiders en dergelijken erbij

Ploegleiders : Axel Merckx & Adriano Baffi

Directeur: Hugo Borst ( u weet wel, de presentator van 'over Vaders en zonen' )

Studio Olympia; Deutschland, Deutschland uber .....

Hockey

Kajakken

Zeilen

Judo

Tsja, ik denk dat dit heel wat betere blog is van mij dan al die andere stukjes tekst van mij. Sport blijft toch om te doen of naar te kijken. En aangezien ik bijna op vakantie ga en dus iets minder blog hier, deze vier Duitse schonen die allemaal meedoen aan de Olympische spelen.

Ik heb aan de Duitse grens gewoond, en nu woon ik dicht bij de noordzee. Maar nooit of te nimmer heb ik zulke schone Duitse schepsels gezien. Ik zal de volgende keer maar in de kuilen kijken.

Fin de Tour

Hippo!

Tot op de Bodem!

Sportlife; Fictieve wielerteams

Naar aanleiding van de blog van 17 juli en de 2de rust dag in de tour ( Je moet toch wat?), hier een lijstje met fictieve wielerteams. Suggesties zijn welkom.

Team Pug Voor al uw Derny koersen

JEKA-Dakpannen Cycling team Jeugd sentiment

Team Top Gear Gaarne met Jeremy Clarkson in de ploegleidersauto

Krupp Cycling team Zo hard als staal

Ballast-Nedam Niet teveel bagage op de bagagedrager

Team Kraftwerk Het album tour de france op de shirts

Schindler's pro-Cycling team Voor Carrières in de lift

Team Duyvis Nou hoor ik dat er hier een feestje is

Globe Putdeksels Cycling Team Om de deksels uit de weg te stoempen

EPO-Trabant EPO, de uitgever wel te verstaan. Is dit dan de eerste generatie EPO?

Team Hamas Voor explosieve sprints

Team Porsche Voor stijlvolle sprints

Oerend hard Benny Jolink op de volgmotor

Team Windhoek Lager Eerste fietsteam uit Namibië, laat het geen buckler worden

Van Oord wielerteam Werpt zijn eigen bergen op

Atari pro cycling team Voor de geweldige shirts

Bacardi Cycling team creëert een mooie mix

Sportlife; Stalinorgels in de Tour

Gehaald van Wikipedia;

Katjoesja (Russisch Катюша, ook wel gefonetiseerd als Katyusha) is de aanduiding voor twee typen raketwapens en hun lanceerinstallaties, gefabriceerd in de Sovjet-Unie tijdens de Tweede Wereldoorlog.

In 2009 zal er een derde betekenis van het woord Katjoesja de online encyclopedieën binnensluipen. Die van wielerteam. Katjoesja, of Katyuska, is namelijk de nieuwe naam van Team Tinkoff. Ducrot en Dijkstra zullen wel veel plezier met de nieuwe naam hebben.

Namen van wielerteams hebben mij altijd geïntrigeerd. Sommige namen doen je niets. Ik noem een Kwantum Toko tegelhallen of zoiets, Milram, Rabobank, Histor en het dieptepunt, team High Road. Het zijn saaie namen. Het is dezelfde creativiteit om als Nederlands voetbal team je te vernoemen naar de stad waarin je gevestigd bent, en er dan FC voor te zetten. Ander wielernamen trokken mij wel weer aan. Je had het beroemde ‘Z’ van Lemond, Gewiss, 7-eleven, Carrera, Festina, TI-Raleigh, Bianchi, Discovery Channel, Astana en binnenkort ook Vacansoleil. Hopelijk mag die laatste starten in de Koers naar de zon.

In een moment van verveling heb ik ooit opgeschreven welke namen perfect zouden klinken als wielerploeg. Ik dacht aan team Krupp (een team zo hard als staal), Globe putdeksels wieler team, Windhoek lager Cycling, Porsche (goede ploeg voor sprinters), Mounting Dew cycling, Ballast-Nedam (zonder al te veel op de bagagedrager) en team Duyvis (nou hoor ik dat er hier een feestje is). Team IG-farben was te politiek incorrect.

Maar ik had er nooit aan gedacht om een team te noemen naar de befaamde Stalinorgels aangezien wielerploegen altijd genoemd worden naar hun sponsor. Katyusha vormt hierop een uitzondering. Het team is in handen van Oleg Tinkoff, de zoveelste Russische miljonair die teveel tijd om handen heeft. Daarom heeft hij een team opgericht en heeft er zelf nog een blauwe maandag in gefietst. Nu wil hij de wereld veroveren met zijn nieuwe pro-tour team en heeft het genoemd naar de meeste gevreesde Russische raketten uit de 2de wereldoorlog. We zullen zien.

De eerste betekenis is trouwens een Russisch soldatenliedje, dat ging over het meisje Katyuska die haar vriend miste. Deze was als soldaat aan het front. De laatste strofe gaat als volgt;

Moge de mof zich de Russische Katjoesja herinneren
En horen hoe zij zingt:
Ze haalt de zielen uit de vijanden,
En geeft moed aan de onzen.

Als ik Zabel was hing ik mijn fiets aan de wilgen.

Sportlife; Adelaars uit Luxemburg

Vandaag, 10 july, valt niet alleen de jackpot van de staatsloterij, maar zien de renners in de Tour de France ook voor het eerst de Bergen naderen. De tour is nu echt begonnen. Klassementsrijders en klimgeiten hebben zich weggestoken zo goed als ze konden in de vorige etappes. Maar nu moet men oppassen en bij de voorste rijden. De Tour is tegenwoordig een mengeling van nationaliteiten. Van Australiërs tot Zuid-Afrikanen, en van Fransen tot Columbianen. Opvallend is de vertegenwoordiging van een Wielernatie, de Luxemburgse.

Hoeveel inwoners heeft Luxemburg? , zou een goede triviant vraag zijn. Zo rond de 300.000 is het goede antwoord. Echter er is een moeilijker vraag over Luxemburg te verzinnen. Hoeveel Tours heeft Luxemburg namelijk gewonnen? Vier stuks! Vier, dat is een stuk meer dan de twee overwinningen van Nederland.
Deze drie overwinningen komen op de naam van drie renners; Charly Gaul, Nicolas Frantz en François Faber. Gaul was de meest bekende hoewel hij van ’64, het einde van zijn carriere, tot en met ’89 in volstrekte eenzaamheid leefde in een klein schamel hutje, ergens in de Ardennen. Frantz was de beste van de drie tenoren aangezien hij een van de weinige renners is die van begin tot het einde de gele trui heeft gedragen. Daarnaast won hij de Tour 2 keer achter elkaar.

En dan is er nog François Faber, de eerste Tourwinnaar uit Luxemburg. Hij had er vast meer kunnen winnen als er niet de 1ste wereld oorlog was tussengekomen. Deze oorlog zorgde niet alleen ervoor dat Faber zijn werk niet kon uitoefenen. Het draaide ook uit op zijn vroegtijdige afscheid van deze Aardkloot. Over zijn dood blijven vraagtekens over. Men gaat er van uit dat hij sneuvelde toen hij een gewonde collega soldaat van het Franse Vreemdelingen legioen probeerde weg te dragen. ( Faber had dienst genomen in het Franse leger omdat de Duitsers zijn vaderland zomaar waren binnengevallen)
Een meer tragischer versie is dat hij een telegram kreeg dat melde dat hij vader was geworden. Hierdoor sprong hij op uit zijn loopgraaf uit pure vreugde. Meteen werd hij neergeschoten door een Duitse sluipschutter.

Vandaag de dag rijden drie Luxemburgers mee in de tour. Kim Kirchen en de gebroeders Schleck. De jongste van deze broertjes, Andy, kan de tour ooit winnen. Hij werd al eens tweede in de Giro. Ik hoop dat ooit er een mooi tweegevecht komt tussen Thomas Dekker en Andy, ergens op de Mont Ventoux, en beide getooid in de nationale driekleur. Misschien volgend jaar, misschien ook niet. Maar ik ben nu fan van Andy. Er zijn geen Hollanders die kunnen meespelen in het klassement, wel een Luxemburger. Maar Andy, een tip van je voorganger. Houd je hoofd laag, je komt er wel!

Sportlife; Des Keizers baard

Vandaag speelt Oranje zijn derde wedstrijd op het Europese kampioenschap voetbal. Tegen alle verwachtingen in heeft het Nederlandse elftal de poule des doods makkelijk overleefd. De derde wedstrijd is voor spek en bonen, tenminste, voor de Nederlanders. De tegenstander, Roemenie heeft nog alle kans zich te kwalificeren. Frankrijk en Italië zijn bang dat Nederland haar sportieve plicht niet doet.

De derde wedstrijd op een toernooi kan alles hebben. Duels kunnen op het scherps des snede worden gespeeld. Uitschakeling kan dreigen voor beide teams. De derde wedstrijd kan ook een wedstrijd zijn om des keizers baard. Er staat niks meer op het spel, slechts de eer. Zoals gezegd kan de derde wedstrijd ook een draak van een wedstrijd opleveren. Een team is al geplaatst, de andere kan zich plaatsen. Hierbij kan er een mooie deal worden gemaakt. Een passend voorbeeld hiervan de wedstrijd Duitsland - Oostenrijk tijdens het WK van 1982. Duitsland had genoeg aan een 1-0 overwinning, Oostenrijk was al door. Wat gebeurde er. Juist, Duitsland scoorde de 1 – 0 en daarna werd de bal rondgespeeld zonder dat er überhaupt een poging werd gedaan om te scoren. Algerije werd het kind van de rekening.
Ook het gelijkspel van Nederland – Ierland op het WK van 1990 is hier een voorbeeld van. Egypte werd hierdoor uitgeschakeld.

Moeten deze landen hiervoor bang zijn? Waarschijnlijk wel. De kans bestaat dat het Nederlandse elftal niet voluit gaat, terwijl het Roemeense elftal dit juist wel doet. Exit dreigt dus voor de finalisten van het afgelopen wereldkampioenschap. Daarnaast zal Oranje verlost zijn van twee zware tegenstanders in de rest van het toernooi. Tja, wat is wijsheid?

Echter, Nederland heeft wat rekeningen te vereffenen. Allereerst heeft men van Roemenie verloren in de kwalificatie reeks. Een sportieve wraak lijkt me op zijn plaats. Daarnaast moet men niet vergeten dat Tsjechië B op het vorige EK Duitsland versloeg en zo ervoor zorg droeg dat het Nederlandse Elftal kon doorstoten naar halve finales.

Maar de allerbelangrijkste reden is die toch wel van eer! Als men Europees kampioen wil worden dan moeten alle wedstrijden gewonnen worden, toch? Alleen daarom moet Nederland vanavond winnen van Roemenie. De sportieve eer van het vaderland staat op het spel! Maar pas op voor gele en rode kaarten! In ieder geval zal niet het Nederlandse volk Oranje steunen, ook Frankrijk en Italie zullen ons steunen. Dat is toch een mooie gedachte voor Europa gezien het nee van Ierland.

Allez les Orange!

Forza Hollanda!