Om niet te vergeten

Een tekst die mij bijblijft, voor altijd!

Meneer Alzheimer

Muziek
Ton Scherpenzeel
Tekst
Youp van 't Hek

Meneer Alzheimer, ik wil even met u praten

Met mij gaat het nog goed, ik ben niet oud

In mijn gelei hierboven zitten nog geen gaten

Maar op een dag, en dat laat mij niet koud

Ben ik dit lied allang vergeten

Dan weet ik niet wat ik vanavond zong

Maar nu wil ik daar niets van weten

Want nu ben ik nog goed... en bij... en jong
Genoeg om even iets aan u te vragen

Mijn probleem is echt niet al te groot

Het gaat over mijn laatste dagen

Als u toeslaat, zo vlak voor mijn dood

Wilt U een beetje, een beetje selecteren

Zodat ik de mooie dingen wel onthou

Dus als ik in mijn stoel zit weg te teren

Dat ik nog even mag denken aan mijn vrouw

Met wie ik zoveel jaren heb gevreeën

Met wie ik zoveel uren heb gewoond

Dat ik nog een beetje weet hoe we het deden

Omdat mijn eigen lijf mij dat dan nooit meer toont

Ach, ik wil best mijn hele boel vergeten

Ik weet zo al twaalf vrouwen op een rij

Van zeker drie zou ik de naam al niet meer weten

En de rest verzuipt ook in de grijze brij

Er is meer dan genoeg om mee te nemen
Pak m'n angsten, mijn wanhoop en verdriet
Pak ze, ik zal ze echt nooit claimen
Maar al het mooie, neem dat niet
Pak mijn geld, mijn leugens en mijn ruzies
En mijn iets te vaak verongelijkte toon
Maar laat aan mij een paar illusies
En de liefde voor mijn dochters en mijn zoon

En één ding mag u zeker pakken

Daarvoor ben ik nou eenmaal veel te laf

Misschien hoor ik daarom bij de slappe zakken

Maar ik smeek u: neem mij mijn doodsangst af

Zodat ik mooi en stil de wereld kan verlaten

Met een knipoog naar de mijnen, zonder angst

Meneer Alzheimer, valt daarover te praten?

Want voor doodgaan ben ik levenslang het bangst

Dus dat ik mooi en stil de wereld kan verlaten

Met een knipoog naar de mijnen, zonder angst

Meneer Alzheimer, valt daarover te praten?

Want voor doodgaan ben ik levenslang het bangst

Tales from the Alzheimer Cafe

Gisteren bezocht ik een Alzheimer Cafe, en nu vraag ik me af of ik wel betaald heb.

In ieder geval waren er een paar goede teksten die inspireerden. Dankzij Youp en Ronald Reagan kwam ik op de tekst hieronder;

Bos en Balkenende zitten in een verpleeghuis.

Zegt Jan-Peter tegen Wouter. Ik ben Jan-Peter, de premier van Nederland.

Zegt Wouter; Nee Joh, je bent Harry Potter.

Zegt Jan Peter tegen Wouter; en wie ben jij dan?

Zegt Wouter; Ik, ik ben Sinterklaas, zie je dat niet?

Laat de heren bewindslieden eens praten over hoe men omgaat met mensen die Alzheimer hebben. En dan in combinatie met de partners en kinderen die achterblijven.

Dat is pas Fatsoen!

Dood spoor

De reigers zaten er weer, zoals altijd. Morgen zouden ze er weer zitten. Dan zou hij ze niet meer kunnen zien. Waarom zitten er Reigers in plaats van ooievaars net voordat je Den Haag komt binnen rijden, toch raar. Dat hij daar niet eerder over had nagedacht. Maar zijn geest was helderder vandaag. Helderdere dan anders. Wat zo een klein streepje poeder kon doen.

Machinist van de trein,
Snoepte van wat witgoed
Cees Jansz is bijna klaar,
Nooit meer haastige spoed

Mariahoeve, wat een naar en eenzaam station. Ideaal voor forenzen. Wat was alles toch veranderd. Vroeger waren mensen toch netter voor elkaar. Nu wacht men niet meer netjes tot iemand is uitgestapt. Ze duwen zich zelf naar binnen. En ze hebben geen geduld meer. De mens is net zoals het spoor verrot. Hard nodig aan vervanging. Dat gingen ze met hem ook doen. Pensioen heet dat dan.

Nog enkele haltes,
Van Mariahoeve
Cees Jansz is bijna klaar,
Nooit van het leven mogen proeven

Dit is het dan, nog twee haltes en Cees was klaar. Was dit het dan, Is er nooit iets meer geweest? Tuurlijk, vroeg zat hij vol ideeën. Maar hij heeft ze nooit uitgevoerd. Was hij te bang, of te laf, of gewoon lui? Ooit bij het spoor begonnen en altijd blijven hangen. Dromen waren er zat; muzikant, schrijver, dichter, weldoener of piloot. Maar niets van dit alles. Rondjes om de kerk in plaats van vluchten naar Tahiti.

Problemen in het verschiet,
Licht op rood
Cees Jansz moet wachten,
Het spoor dood

Vertraging, op zijn laatste rit. De trein moet wachten bij Laan van NOI. Ze zullen wel weer klagen in de coupes. Ze moesten eens weten. Dadelijk kan hij in een keer doorrijden. Zijn laatste rit. Dan was het klaar, gedaan met Cees Jansz de machinist. Wie ging hem missen. Zijn collega’s? De reizigers? Na een week waren ze hem vergeten. Zo vergat hij ook zo snel al die gekken die voor de trein sprongen. Hopelijk springt er dadelijk geen voor. Dan was er geen glorieus einde. Dat laatste mocht hem toch wel gegund worden.

Laatste station,
Eindhalte in zicht
Cees Jansz heeft het niet meer,
Wacht op dat licht.

Het sein was groen. Nog een keer optrekken als machinist. Het einde was eindelijk in zicht. Het witte goed maakte hem machtig, voor een keer. Hij was degene die alles in controle had. Wederom een rood licht. Hij negeerde het. Niemand kon hem nu meer stoppen. Den Haag Centraal kwam er aan. Het kon het perron al zien. De centrale riep iets, maar hij hoorde het niet. De dodemansknop negerend reed Cees Jansz door. Een gedachte bleef door zijn hoofd suizen. Dit vergeten ze niet………

Koning van de trein,
Snoepte van witte sneeuw
Cees Jansz is klaar
Wat bleef is een schreeuw

Met dank aan de Grateful Dead.

Absurditeiten deel drie, het verhaal van de eenzame schoen.....

Gisteren viel me een bericht in de dagbladen op. Aan de Canadese West kust schijnen met enige regelmaat linkervoeten aan te spoelen. Deze voeten zijn gehuld in sokken en schoenen. Het exemplaar dat deze week aanspoelde was al het vierde in 10 maanden.

Het doet me herinneren wat er allemaal langs lands wegen verspreid ligt. Een ritje van 2 uur zorgt er voor dat je de regionale flora en fauna goed leert kennen. Langs de snelwegen woekert het onkruid welig, terwijl de plaatselijke dakratten geplakt op het asfalt liggen. Ook de overblijfselen van de menselijke beschaving is duidelijk zichtbaar. Lege blikjes, flessen, papier, verpakkingen, stukken autoband, andere stukken auto en schoenen.

Vooral die laatste vallen op. Het is er altijd maar een, nooit een paar. Een schoen ligt dan op de snelweg als een stille getuige van een vreemd voorval. Althans, dat denk ik. Misschien is er paar uur van te voren wel een vreselijk ongeluk gebeurd waarbij ledematen in het rond vlogen. Maar niks in de directe omgeving van de schoen wijst daarop. Geen versplinterd glas, geen ingedeukte vangrail of remsporen. De schoen ligt op een maagdelijk stuk weg, in hoeverre een weg dat natuurlijk kan zijn.

Helaas heb ik nooit de tijd om te stoppen, meestal omdat ik er met 120 km/u langsjakker. Ik zou toch meer willen weten. Is het een linkerschoen, of de rechter, meestal is het een linkerschoen blijkt op het web. Welke maat is het? Welk profiel heeft het? De nieuwsgierigheid neemt me totaal in beslag. Als ik schoenen zou vinden op een strand, begrijpelijk. Zeker op een Antiliaans eiland. Maar op de snel weg. Vergeet leven op Mars NASA, vergeet graancirkels. Verklaar die eenzame schoenen langs de snelweg! Misschien is het vinden van de rechterschoenen wel de oplossing voor de zins des levens!

Kronplatz 2008

Oh Plan de Corones,
Met uw flanken van eeuwige sneeuw
De slaven van het asfalt zijn op komst
Niet bang voor weer of wind
Slechts voor de honger geeuw

Oh koude dolomietenreus,
Met ijzige wind in de top
Velen zullen u trotseren
Pogen u te overwinnen
In een hels galop

Oh machtige Kronplatz,
Waar eenzaamheid de scepter zwaait
Het circus trekt omhoog
Via een geitenpad
Hun zielen doorgedraaid

Oh prachtige Plan de Corones,
De stilte overwint weer
De winnaar zal over u dromen

Iedere nacht
Keer op keer

Absurditeiten; Tien Kleine Berenburgers

Tien Kleine Berenburgers namen een paddo,
Eentje viel er om, toen waren het er nog negen

Negen kleine Berenburgers wilde graag erven,
Om wat te erven, moest er een sterven

Acht kleine Berenburgers rijden graag hard,
Zeven reden door, eentje werd gesnapt

Alle voor een, een voor allen
Als er een dood gaat, laat er een traan om gaan
Het treft een ieder, dus maak je niet druk
Zo gaat het leven, soms met minder geluk

Zeven kleine Berenburgers gingen duiken
Zes waren op tijd terug in de boot, de andere viel erbuiten

Zes kleine Berenburgers wilde geen belasting besparen,
Een zit er vast, de rest moet terug betalen

Vijf kleine Berenburgers dronken pullen bier
Een nam er een teveel, nu zijn ze nog met vier

Alle voor een, een voor allen
Als er een dood gaat, laat er een traan om gaan
Het treft een ieder, dus maak je niet druk
Zo gaat het leven, soms met minder geluk

Vier kleine Berenburgers zaten bij het leger,
Eentje werd er uitgezonden, de andere bleven hier

Drie kleine Berenburgers gingen naar een eetkroeg,
Twee namen vegaburgers, de ander salmonella gebroed

Twee kleine Berenburgers vroegen om asiel,
Eentje werd aangenomen, de ander was teveel

Alle voor een, een voor allen
Als er een dood gaat, wie laat er een traan gaan
Het treft een ieder, dus maak je niet druk
Zo gaat het leven, soms met minder geluk
Mens erger je niet!

Een kleine Berenburger voelde zich alleen,

Dus ging hij maar naar de kroeg

Met dank aan Die Toten Hosen, 'Zehn Kleine Jägermeister '

Vertaald uit het Duits dus........een poging tot

Hollandse Geschiedenis X , deel twee; Goumiers in Zeeland

Deze weken zijn de eindexamens. Dat is een mooie reden om met een nieuwe serie blogs te komen met betrekking op geschiedenis. Zeker toen ik een leraar hoorde zeggen om maar niet te veel op te schrijven tijdens het examen en hopen dat er wat goeds bij zit. Je kunt natuurlijk ook heel veel fouten feiten opschrijven en dat word niet goed gekeurd. Het antwoord dat je geeft op de vraag moet aansluiten op de inhoud van de vraag. Dat is duidelijk. Maar doen we dit wel in het dagelijkse leven?

Om de dodenherdenking te pimpen vond Jet Bussemaker het nodig om het oorlogsverleden van Allochtone bevolkingsgroepen er bij te halen. Over hoe goed Turkije en Marokko wel niet waren in de 2de wereld oorlog.Zo ver ik weet stond Turkije het grootste gedeelte van de 2de wereldoorlog langs de zijlijn en wachten af wie zou winnen. Uiteindelijk kozen ze voor de geallieerden. En de Marokkanen, die waren in dienst van het Franse leger. Volgens Jet Bussemaker waren er een aantal gesneuveld tijdens de oorlogsdagen in Nederland. Deze Marokkanen waren onderdeel van de Franse hulptroepen die ons land kwam helpen tegen de Duitsers. Het waren koloniale troepen in dienst van Frankrijk, de goumiers. Velen hadden dienst genomen omdat er goed betaald werd. Andere waren geronseld door de Franse overheid.

Franse troepen hebben nooit slacht geleverd met de Duitsers op Nederlands grondgebied. De Marokkaanse gesneuvelden zijn dan ook verdronken nadat hun schip, dat hun vervoerde, was gebombardeerd door de Duitsers, of gesneuveld op Franse bodem en aangespoeld in Nederland. Misschien had het meer indruk gemaakt om te vermelden hoe een Marokkaanse brigade tijdens de opmars in Italië een belangrijke rol had gespeeld tijdens de slag om Monte Casino. Ze braken door op een punt waar de Duitsers het niet verwachten. Wat ze daarna deden moet Jet maar niet vertellen, want dan verliest ze haar gehele geloofwaardigheid.

We worden onwetend en willen de geschiedenis ombuigen om ons geweten te sussen. Marokkaanse troepen hebben inderdaad een bijdrage geleverd aan de strijd om Europa. Dat moeten we niet vergeten. Plaats het echter wel in de juiste context. Geschiedenis gaat om feiten, deze moet je interpreteren, niet verdraaien.

Misschien moet Jet Bussemaker deze weken plaatsnemen in de schoolbanken. Eens kijken hoe zij scoort tijdens het eindexamen geschiedenis. Heel veel roepen en dan zal er vast wel iets goeds bijzitten.

Tip:
Misschien een leuk boek voor Jet, voor tijdens haar vakantie aan het Gardameer, twee vrouwen. Niet van Mulisch trouwens.

Trein conversatie

Als gehoord in een coupe;

A: Zeg , laatst een geweldig nummer gehoord van Acda en de Munnik
B: Oh welke, van die nieuwe cd?

A: Nee nee, een ouder nummer, het ging over Amsterdam

B: Ja, de stad Amsterdam. Geweldig
A: Inderdaad, maar nu schijnt die Jack Brel het gecoverd te hebben.

B: Jesus, franse Eikel!

Dans le port d'Amsterdam

Y a des marins qui chantent

Les rêves qui les hantent

Au large d'Amsterdam

Dans le port d'Amsterdam

Y a des marins qui dorment

Comme des oriflammes

Le long des berges mornes

Dans le port d'Amsterdam

Y a des marins qui meurent

Pleins de bière et de drames

Aux premières lueurs

Mais dans le port d'Amsterdam

Y a des marins qui naissent

Dans la chaleur épaisse

Des langueurs océanes

Free Gregorius!

Kan iemand vertellen wat belediging inhoud? Een Agent uitschelden voor Homo mag. Maar wie word er mee beledigd? De Agent, of de Homo? Wie bepaald dat? Je zou toch zeggen de ratio? Of zijn we de ratio uit het oog verloren in dit liberale land? Sinds deze week zit mijn hoofd vol vragen. Wat is meningsuiting, en wat is belediging?

Aanleiding is de arrestatie van Gregorius Nekschot, de cartoonist. Hij word beschuldigd van discriminatie en belediging. Ach over goede smaak valt te twisten, over vrijheid van meningsuiting niet. Niet elke cartoon van Gregorius vind ik smaakvol, ik vind ze echter niet beledigend. Dus waarom moet deze beste man vast zitten. Omdat een kleine meerderheid zich aangesproken voelt.

Ik voelde mij ook aangesproken toen bleek dat de Kroonprins van dit landje niet met een Katholieke Argentijnse mocht trouwen. Mevrouw Zorreguita moest protestants worden anders ging het feest niet door. Ben ik dan, als geboren katholiek, minder dan een protestant? Dit is pas beledigend. Na al die jaren dat we zijn voorgelicht dat we het multiculturele paradijs mag de kroonopvolger nog steeds niet trouwen met een katholiek. Gelukkig konden we lekker bakkelijen over het foute verleden van de vader van de bruid, zodat de geloofs zaak in de vergetelheid kwam. Ondertussen ben ik als geboren katholiek beledigd. Dit alles gebeurde op 2-2-2002. Kan ik nog aangifte doen?

Hans Teeuwen, ik pruim ook niet alles wat hij zegt, maar hij heeft het recht om te zeggen wat hij wilt. Of het beledigend is, dat is wat anders. Feit blijft dat hij de enige is die wat zinnigs heeft gezegt in deze discussie over vrijheid van meningsuiting. We herinneren ons nog allemaal het TV fragment van 2007, Teeuwen op bezoek bij de meiden van Halal.

Hij heeft gelijk. Gregorius Nekschot zorgt ervoor dat er discussie plaatsvind. Sterker nog, hij zwengelt de discussie aan. Als we allemaal op ons eilandje van geloof blijven staan dan betekend dit ook de einde van de vooruitgang. 'Allah of God weten het het best, daarom doe ik zoals hij zegt' is als schreeuwen uit ivoren torens. We klagen over dat Myanmar niemand toelaat en dat de staatstelevisie alleen maar gecensureerde beelden uitzend. We klagen erover dat onze sporters toch naar China gaan, ook al worden er nog steeds mensen gemarteld en doodgeschoten. Dat is een schande.

Is het niet zo dat mensen die het moeilijk hebben met zichzelf, dit uiten op andere? Misschien moeten we eens naar ons eigen landje kijken. Langzaam zaken we steeds verder terug. Bijna ga ik me afvragen of die doden, die we op 4 mei herdachten, voor niks zijn gestorven.

Een overpeinsing, Cuba aan de rijn

Misschien had ik het toen nog niet door,
maar Nederland ging teloor

Elke dictatuur in het verschiet,
Doet vrijheid teniet

We hadden niet moeten rusten,

Dus nu is het weltrusten?