1 July 2008; Overpeinzing

Het is uit met de pret
Hangend aan de bar
Met bier aan de hand
zonder sigaret

Oh wat was ik verwend
Met een schorre stem
Maar geen haar op me hoofd
Die aan stoppen denkt

Ik wil toch zelf die keuze maken
Waaraan ik sterf
Word het Alzheimer
Of Hartfalen?

Om niet te vergeten

Een tekst die mij bijblijft, voor altijd!

Meneer Alzheimer

Muziek
Ton Scherpenzeel
Tekst
Youp van 't Hek

Meneer Alzheimer, ik wil even met u praten

Met mij gaat het nog goed, ik ben niet oud

In mijn gelei hierboven zitten nog geen gaten

Maar op een dag, en dat laat mij niet koud

Ben ik dit lied allang vergeten

Dan weet ik niet wat ik vanavond zong

Maar nu wil ik daar niets van weten

Want nu ben ik nog goed... en bij... en jong
Genoeg om even iets aan u te vragen

Mijn probleem is echt niet al te groot

Het gaat over mijn laatste dagen

Als u toeslaat, zo vlak voor mijn dood

Wilt U een beetje, een beetje selecteren

Zodat ik de mooie dingen wel onthou

Dus als ik in mijn stoel zit weg te teren

Dat ik nog even mag denken aan mijn vrouw

Met wie ik zoveel jaren heb gevreeën

Met wie ik zoveel uren heb gewoond

Dat ik nog een beetje weet hoe we het deden

Omdat mijn eigen lijf mij dat dan nooit meer toont

Ach, ik wil best mijn hele boel vergeten

Ik weet zo al twaalf vrouwen op een rij

Van zeker drie zou ik de naam al niet meer weten

En de rest verzuipt ook in de grijze brij

Er is meer dan genoeg om mee te nemen
Pak m'n angsten, mijn wanhoop en verdriet
Pak ze, ik zal ze echt nooit claimen
Maar al het mooie, neem dat niet
Pak mijn geld, mijn leugens en mijn ruzies
En mijn iets te vaak verongelijkte toon
Maar laat aan mij een paar illusies
En de liefde voor mijn dochters en mijn zoon

En één ding mag u zeker pakken

Daarvoor ben ik nou eenmaal veel te laf

Misschien hoor ik daarom bij de slappe zakken

Maar ik smeek u: neem mij mijn doodsangst af

Zodat ik mooi en stil de wereld kan verlaten

Met een knipoog naar de mijnen, zonder angst

Meneer Alzheimer, valt daarover te praten?

Want voor doodgaan ben ik levenslang het bangst

Dus dat ik mooi en stil de wereld kan verlaten

Met een knipoog naar de mijnen, zonder angst

Meneer Alzheimer, valt daarover te praten?

Want voor doodgaan ben ik levenslang het bangst

Tales from the Alzheimer Cafe

Gisteren bezocht ik een Alzheimer Cafe, en nu vraag ik me af of ik wel betaald heb.

In ieder geval waren er een paar goede teksten die inspireerden. Dankzij Youp en Ronald Reagan kwam ik op de tekst hieronder;

Bos en Balkenende zitten in een verpleeghuis.

Zegt Jan-Peter tegen Wouter. Ik ben Jan-Peter, de premier van Nederland.

Zegt Wouter; Nee Joh, je bent Harry Potter.

Zegt Jan Peter tegen Wouter; en wie ben jij dan?

Zegt Wouter; Ik, ik ben Sinterklaas, zie je dat niet?

Laat de heren bewindslieden eens praten over hoe men omgaat met mensen die Alzheimer hebben. En dan in combinatie met de partners en kinderen die achterblijven.

Dat is pas Fatsoen!