Soundbites; Republiek der Zuidelijke Nederlanden

Geert Wilders heeft weer een idee. Als rasechte Limburger heeft hij een natuurlijke hang naar Belgie. Hoewel. Venlo bleef staats tijdens de opstand. Nederland moet fuseren met Belgie vind Geert.

Dat lijk me een mooie gedachte. Ik zie echter meer in een fusie van Vlaanderen met de drie zuidelijkste provincies van Nederland: Limburg, Noord-Brabant en Zeeland. Misschien dat Gelderland ook kan meedoen. Dat zou wat zijn. Deze regio's hebben meer met elkaar te maken dan Den Haag of Groningen.

Maar dan wel met Brussel in het pakket. Wallonie kan richting Frankrijk gaan. Daar zitten ze al jaren op te smachten. Uiteindelijk zal dit landje dan een goede uitgangspostie krijgen in Europa. De regio's van Vlaanderen en Noord-Brabant zijn economisch zeer sterk. Ik zou dan wel kiezen voor een president als staatshoofd. Geen Prins van Oranje meer. Dat scheelt weer een slok op een borrel op de begroting.

Het onderwijs in Belgie is volgens Wilders een stuk beter dan in Nederland. Helaas kan ik dat alleen maar beamen. En Ajax kan eindelijk weer eens kampioen worden van Nederland, of moet ik zeggen het koninkrijk der Noordelijke Nederlanden. PSV zal met Club Brugge, Anderlecht en RC Genk vechten om de landstitel. Dan hebben ze weer eens tegenstand.

Ach ja, Geert kan dromen. Netzoals ondergetekende. Maar om in deze tijd te fuseren met Belgie lijkt gekken werk. We worden toch allemaal Europeaan? Toch Geert? Misschien moet je meer gaan richten op de toekomst. De Euregio's.

De Etappe Winnaar

Benen verzuren, de pedalen dansen

de Finishstreep in zicht

Wetend dat de lauwerkrans wacht
Die alle pijn verzacht

Glenn Miller and His Army Airforce Band

Het is nu bijna een jaar geleden dat ik samen met mij schoonvader in spe naar het optreden van mijn grote jeugdliefde, The Who ging kijken. Inmiddels waren ze nog maar met zijn tweeën, maar dat maakte het niet minder indrukwekkender. Je kunt ook genieten van een Mustang met automaat, toch? Het optreden zal altijd in mijn herinnering blijven als spetterend en geweldig.

Nu we richting 4 mei gaan word de drang naar herdenken steeds groter. In ieder geval bij mij. De oorlog heeft een grote stempel gedrukt op mijn vader en moeder. Ze waren allebei wel jong, echter het oorlogsgeweld kwam voor hen akelig dichtbij. Sterker nog, ze zaten er midden in. In de winter van 44-45 was de omgeving waar ik vandaan kom frontgebied. En niet zo beetje ook. In maart 1945 kwam de bevrijding. In de buurt kwamen veel Geallieerde legerkampen waar de Tommy’s en GI’s zich klaar maakte voor de laatste grote push richting Berlijn. En daarbij hoorde natuurlijk veel entertainment bij voor de troepen om het moraal hoog te houden.

Tijdens de bezetting luisterde mijn vader veel naar de radio. De verboden Engelse zenders wel te verstaan. Vooral Glenn Miller sprong er volgens mijn vader uit. Deze Engelse Jazz muzikant was op dat moment op de top van zijn roem. En natuurlijk steunde hij de geallieerde troepen zo goed als hij kon. Met zijn Army Airforce Band zorgde hij dat het moraal der troepen hoog bleef. Mijn vader was gefascineerd door deze Jazz muzikant en wilde kost wat kost hem live zien.

Mijn vader had gehoord dat Glenn Miller en zijn band ergens net over de grens in Duitsland zou optreden. Dat was in de buurt. Er was echter een probleem, het bezette Duitsland was op dat moment verboden gebied. Maar jongens van zestien letten niet op verbodsbordjes, dus togen mijn vader en een vriend richting Glenn Miller. Ergens halverwege werden zij opgepakt door de Military Police, de MP's. Daar Duits en Nederlands op elkaar lijken werden zij aangezien als Hitlerjugend. De Amerikanen waren bang voor guerrilla groepen bestaande uit Hilterjugend leden, de zogenaamde Werwolven. Deze zouden meteen worden geëxecuteerd als zij zouden worden gevangen genomen. Dus al snel stonden mijn vader en zijn vriendje tegen een muur kijkend in de loop van een aantal geweren. Gelukkig konden ze in gebrekkig Engels toch de MP’s overtuigen dat ze Nederlanders waren, die op weg waren naar Glenn Miller. Mijn vader vertrouwde me later toe dat ze allebei in hun broek hadden gepist van angst, want de MP’s stonden al in executie linie en de geweren waren doorgeladen.

Toen de MP’s doorhadden waarom deze twee Nederlandse jongens hun leven waagde door de Duitse grens over te steken gaven ze hun beide een nieuwe broek, chocolade en sigaretten. En een lift richting het optreden. Zittend op de motorkap van een jeep hebben ze beide genoten van het optreden van de Army Airforce Band. Daarna werden ze zelfs thuisgebracht. Helaas kwam mijn vader er een paar jaar later achter dat Glenn Miller al sinds december 1944 vermist was. Hij was waarschijnlijk neergestort met zijn vliegtuig boven het kanaal. Maar de herinnering blijft, ook al was deze band ook niet meer compleet.

Elke keer als 4 mei nadert moet ik aan dit verhaal denken. Mijn vader en moeder vertelden niet veel over de Oorlog. En als ze wat vertelden ging het over het leed wat de oorlog had gebracht. Behalve dit verhaal.

Soundbites; Hollandse Geschiedenis X

Gisteren, op de dag van de arbeid en hemelvaart, was de grote Nationale Geschiedenis Quiz. Het was natuurlijk een perfecte dag om zo een spektakel te houden. Iedereen was brak van de 30ste april. De grote winnaar was Diederik Samson.


Nu was geschiedenis mijn grote hobby en ik had het eigenlijk ook moeten gaan studeren. Maar ik had geen zin om als geschiedenis leraar voor de klas te gaan staan. Als ik dat wel had gedaan dan had ik nog steeds geen kans gehad om gisteren deze quiz te winnen. Ik kan beter aan een pubquiz meedoen


Helaas was ik niet in staat de gehele quiz te volgen, ik heb een vriendin namelijk. Maar wat ik zag en hoorde deed mij verbazen over de vragen die gesteld werden. Sterker nog, mijn haren gingen er recht van over eind staan. Ik dacht toch echt dat dit soort media evenementen toch bedoeld waren om het Nederlandse publiek bewuster te maken van het geschiedkundige erfgoed van Nederland. Niets was minder waar. Het zal iedereen een worst wezen in welke stad de eerste telefoonaansluiting in Nederland te vinden was. Ook de vraag wanneer de eerste beroepsgroep zich verenigde als vakbond werd afgevuurd op het Nederlandse publiek. Daardoor zal de intresse in geschiedenis vast van worden aangewakkerd.

Natuurlijk had Diederik Samson deze vragen goed. De vakbondsvraag was natuurlijk verplichte kost voor een rode rakker als Samson. Maar tijdens de finale, Samson nam het op tegen een HEMA verkoopster die soms te snel drukte, wist Diederikje met moeite vragen goed te kunnen beantwoorden. Gelukig werd hij geholpen door de jury en de te snel drukkende HEMA verkoopster won hij toch. Als ik tijdens een proefwerk de helft van een antwoord gaf dan werd dit toch echt wel fout gerekend. Maar dit gold niet voor Samson. Hij wist dat er ooit een Nederlandse Admiraal de ketting van Chatham had doorbroken, maar wie was dat ook alweer? Tromp? Nee het was Michiel de Ruyter melde de jury. Maar het antwoord werd toch goed gerekend.

Het kon ook niet anders. Een prominent PvdA lid moest natuurlijk wel op de dag van de Arbeid winnen. Dat kan niet anders. Net alsof Argentinie de finale van 78 zou hebben verloren. Daarom hadden ze vast niet Antoine Bodar uitgenodigd. Daarnaast gunde iedereen het natuurlijk Samson. Hij wint allerlei quizjes op TV, maar bij het echte werk zoals de verkiezing tot fractievoorzitter, trekt hij aan het kortste eind. Toch zielig, moet de jury hebben gedacht.

Van de geschiedenis valt nog steeds veel te leren. Alles hangt samen tijd, plaats en hoe je jezelf presenteerd. Misschien kan Samson zich eens gaan verdiepen in de bijbel met zijn achternaam. Ergens in Nederland zal er wel een kapster rondlopen met de naam van Delilah. Ik weet zeker dat deze wel raad weet met de coupe van Samson.

Twee Kruisers

Twee Kruisers


Ergens in de gordel van Smaragd
Liggen twee kruisers
Te wachten op den laatste dag
Zodat zij weer herrijzen

Twee schepen gingen ten onder
Als Speerpunt van het eskader
Dat hoopte op een wonder
Maar beter wist

Het eiland was al verloren
Onderdrukking lag in het verschiet
Toch gaven ze hun schepen de sporen
Hoop doet toch leven

Veel opvarenden hebben geen zerk
Slechts herinnerd door een bel
Hangend in een kerk
Die ooit weer luiden zal

Treurstoeten en ander leed

Treur stoet

Langzaam reed hij door
Een lijkwagen wit gekleurd
Twee raven gingen hem voor
het tempo dicterend

Achterin lag de gast
Stijvol tussen 6 planken
Zijn aanhang volgend hem gepast
Als een eend met kuikens

Nu zit ik me af te vragen
De dood gaat toch samen met zwart
Waarom dan een witte wagen
Dat is toch maagdelijk

Wij gaan toch allen heen
Dus geniet van alles
Met een lach en ween
Bij het laatse feest

De wagen verdwijnt uit zicht
Slechts een paar aardse meters
Dan doen de raven hun plicht
En sluit men de kist


Twee militairen

Het kwam hier binnen per radio of TV
Dus heeft iedereen het gehoord
Het kwam wederom als een klap
2 Soldaten laf vermoord

De mensen vergeten snel
De verontwaardiging neemt af
De doden worden nummers
Of men een is of nummer acht

Begrafenissen zijn snel voorbij
Slechts familie blijft achter
Met onderscheidingen en linten
Dan word het leed vast wel zachter

Maar gingen ze dood voor een doel
Den haag blijft echter keuvelen
Moeten soldaten vechten of bouwen
Of slechts sneuvelen

Vergeet echter niet
Dat zei stierven voor een groter goed
Iets wat men hier niet meer ziet
Vrijheid is hier normaal

Bloedend Hard

Vanmiddag is mijn laatste verstandskies getrokken. Op het moment van schrijven zit ik dan ook met ijs tegen mijn wang aan gedrukt te typen.

Een heerlijk lente zonnetje scheen toen ik bij de tandarts aankwam. Waarom nu!

Toen ik de behandelkamer binnenkwam hoorde ik de tonen van de Dijk. Blijkbaar heeft de tandarts een goede indruk van wat zijn patienten willen horen als achtergrondmuziek.

Mocht ik ooit een andere tandarts nemen dan vraag ik eerst naar zijn muzieksmaak. Na vandaag vind ik dat essentieel. Er bestaat namelijk geen verdoving tegen sky radio en consorten. En niemand haalt het in zijn hoofd om net voor een behandeling de tandarts te betichten van een slechte muzieksmaak. Want dan vind ie vast wel een gaatje.

De verdoving werd ingespoten. Op het moment dat mijn tandarts begon met snijden hoorde ik de stem van Huub van der Lubbe 'mag het licht uit zingen.....'

Na wat getrek, geslijp, geboor en gezaag voelde ik langzaam mijn vermetelde kies verdwijnen uit mijn kaaklijn. Er was wat gekraak wat het meest leek op het versplinteren van krijt. Toen hoorde ik het verlossende geluid van iets hards dat in een rvs bakje viel.

De stoel ging weer omhoog en alles zat erop. Huub van der Lubbe was inmiddels bezig met een nieuw nummer. Alsof hij het wist, die Huub. 'Hij voelde alleen het bloeden, bloedend hard!'

Absurditeiten, eerste deel

Deense Dog

Wat is het nu voor een gedrocht

Is het wel een kat?

Neen, het is een Scandinavisch exemplaar

Bij een fokker gekocht

Het is lomp en grof

Spinnen doet hij echter wel

En haarballen spuugt hij bij de vleet

Toch lijkt hij op een Deense Dog

SportLife; New York Cosmos

Met de introductie van David Beckham en trainer Ruud Gullit bij de Los Angeles Galaxy lijken de tijden van North American Soccer League terug te keren. Helaas komen de clubs van toen niet meer terug. Dus geen Atzecs, Chicago Sting of Washington Diplomats. En helaas ook geen New York Cosmos, in de late jaren zeventig de grootste club van de wereld.

Een Amerikaanse club als grootste voetbal club van de wereld!? Het moet niet gekker worden denkt een voetbalkenner. Toch was in die tijd de Cosmos groter dan een club als Manchester United. Gesteund door Muzieklabels als Atlantic Records (Led Zeppelin) en filmproduktie maatschappij Warner Bros kochten zij wereldsterren in hun nadagen op. Nou ja nadagen, een Pele of een Beckenbauer in hun nadagen zijn veel beter dan een David Beckham. Helaas was de NASL geen lang leven gegund en zakte de league al snel in. Blijkbaar was Amerika nog niet klaar voor voetbal. Dit betekende ook een einde voor de beroemde Cosmos.

Na het Wereldkampioenschap voetbal in 1994 werd er een nieuwe proffesionele liga opgericht in de Verenigde Staten. De fouten van het verleden werden geanalyseerd en er kwam een gezonde competitie. Maar de oude namen van de voetbalclubs komen niet meer terug. Er kleeft natuurlijk iets van mislukking aan die namen uit het verleden, en Amerikanen houden niet van mislukkingen. Maar toch, New York Cosmos in plaats van Red Bull New York. Dat klinkt toch veel beter.

Wat was was, en komt niet meer terug. Gelukkig kunnen we genieten van de documentaire Once in a lifetime. Met de geweldige zin; I am with the Cosmos was in those days the same as, I am with the band. Dat is wel wat anders dan op vrijdagavond de Langeleegte bezoeken of een zondagmiddagwedstrijd op Woudesteijn.

de zes; Liederen bestemd voor maandag 30 juni

Het is bijna april, en dan kunnen we nog 3 maanden roken in de Nederlandse horeca. Dus na 30 juni geen asbakken, geen rokerige bruine kroegen en geen stinkende kleren na het uitgaan.

Daarom de zes liedjes die het best passen bij een laatste avond doorpaffen. Geen 10, geen 25 maar zes rokerige liedjes.

6. Smoke on the water, Deep Purple

Flauw maar het past er toch in. Leuke openingsplaat ookal gaat het niet over roken, maar over het affikken van het Montreux Casino.

5. Cigarette Smoke Fiona, Arctic Monkeys

Ach de naam zegt het al, een van de minder bekende nummers van de Arctic Monkeys. Maar het rockt wel!

4. Smokers outside the Hospital doors, Editors

Het spookbeeld van de verstokte roker in de horeca. Buiten moeten roken in de regen, koudje vatten en dan lekker ziek je kater proberen te verjagen.

3. Cigarettes and Alcohol, Oasis

Het einde komt in zich, hoe kan het beter 'vieren' dan een sigaret op te steken met je biertje in je hand. Dus op drie Oasis en Alcohol, omdat de combi zo lekker smaakt.

2. Light my fire, the Doors

De een na laatste. Maar dan wel de lange versie zodat we nog heel even kunnen doorpaffen en genieten van de stem van Morrison en dat geweldige orgeltje.

1. Reinhard Mey, Gute nacht Freunde

Tsja, dit doet het hem;

Gute Nacht, Freunde

Es wird Zeit für mich zu geh'n

Was ich noch zu sagen hätte

Dauert eine Zigarette

Und ein letztes Glas im Steh'n