11 november, een gedicht

De velden van eer
Zijn omgewoeld
Tot akkers en tuinen
Maar telkens weer
Word er geoogst
Granaten en lijken
En ander oud zeer
Van die helse jaren
Die zo lang achter ons liggen

Niemand herinnert zich het meer
Waar het om ging

Of wie er won
Maar nog steeds
Worden we geconfronteerd

Niet alleen met lijken

Of verroeste granaten
Met naweeën
In Dixmuiden, Dresden of Verdun
Tel Aviv of Bagdad
Die oorlog
Keert nog steeds weer

Tour 2010: de Luxemburger, de Fransman en de Argentijn

In aanloop naar de tourstart in Rotterdam maak ik een serie van verhalen over de tour. Vandaag starten we met de eerste jaren, die van 1903 tot en met 1914.

Als de grote oorlog op 11 november 1918 eindigt zijn er van de elf winnaars nog maar 7 in leven. Een daar van, Rene Pottier, heeft zich zelf van het leven beroofd nadat zijn geliefde hem had verlaten voor een andere man. De andere drie sneuvelden in de grote oorlog zoals onze zuiderburen hem noemden.

De Luxemburgse François Faber was de eerste die sneuvelde. De tourwinnaar van 1909 had dienst genomen bij het franse vreemdelingen legioen. Op 9 mei 1915 kwam hij om. Waarschijnlijk werd hij neergeschoten toen hij een kameraad probeerde te redden die gewond in de vuurlinie lag. De andere versie is tragischer. Hij zou zijn omgekomen omdat hij van vreugde opsprong toen hij hoorde dat hij vader was geworden. Een Duitse sluipschutter schoot hem door het hoofd.

Octave Lapize was de tweede die sneuvelde. Als opvolger van Faber won hij de tour in 1910! In 1914 nam hij dienst als infanterist om daarna vliegenier te worden. Op 14 juli 1917 werd hij tijdens een routine vlucht overvallen door 4 Duitse vliegtuigen en neergeschoten. Hierbij kwam Lapize om. Naast de tour won hij ook 3 maal Parijs-Roubaix.

De kleine Breton was de derde die sneuvelde. Dit was zijn bijnaam. In werkelijkheid hete hij Lucien Mazan. Zijn familie was in 1890 richting Argentinië vertrokken. Daar zijn familie niets wilde weten van wielrennen nam hij een schuilnaam aan. Gezien het feit dat hij afkomst was uit Bretagne nam hij de naam Breton aan. Om verwarring met een andere renner te vermijden werd er Petit voorgezet. Lucien Petit Breton was de eerste renner die twee maal de tour won. In 1907 en 1908. Hij ging dus Faber vooraf! In 1914 nam hij dienst in het franse leger. Na enkele malen gewond geraakt te zijn werd hij ordonnans. In de ze functie kwam hij op 20 december 1917 om het leven bij een auto ongeluk aan het westelijke front.

De heldendaden die deze heren in de tour hadden gepresteerd herhaalden zich in de oorlog. Helaas kwamen ze hierbij om. De winnaars van 1907,1908,1909 en 1910 zouden nooit meer de fiets terug zien.

De supervaagkronieken; Het axe effect

Is het deodorant

Is het een natte krant

Nee, het is supervaag

De superheld.

Supervaag is vandaag richting de gordel van smaragd gevlogen. Hier is een opdracht op te knappen. Daar supervaag niet vies is van wat kapitalistisch geld verdienen heeft hij een job bij een deodorant fabrikant aangenomen. Het schijnt zo te zijn dat het Axe effect bij een persoon niet werkt. Deze persoon probeert al 7 jaar vrouwtjes te versieren door middel van het gebruik van de deodorant in kwestie. Helaas is hij nog steeds vrijgezel. Aan supervaag de taak om hier aan een eind te maken (aan het vrijgezel zijn dan wel te verstaan).

Naar het schijnt vliegt supervaag daarna door richting brussel. Het schijnt dat nog iemand het axe effect nodig heeft.

Het ding met dromen

Weet u
Wat het ding met dromen is?
Een Alkmaars zanger zingt erover
Dat ze bedrog zijn
Maar is dat de hele waarheid?
Waar ze ons mee verblijden?

Weet u
Ze kunnen gaan over picknicks.
Manden gevuld met muffins en wijn
Maar juig niet
Het kan gaan over moordenaars
Die je achtervolgen
Dan val je niet te benijden

Weet u
Het kan ook gaan over vrouwen
De onbereikbare
Maar in onze dromen
Zijn we dapper
En lukt het altijd
Om de liefde met hen te bedrijven

Weet u
Misschien is het allemaal bedrog
maar een ding is zeker
Wat het ding met dromen is
Uiteindelijk worden we wakker
En verlost de wekker ons
Uit ons Lijden

Restaurant conversatie ( rokend voor de deur)

Situatieschets: Ergens in het centrum van leuven staat een Holandse bezoeker (HB) buiten te roken. Hij eet met een groep mede landgenoten. Dan komt de Belgische eigenaar (BE) buiten staan om ook te genieten van een sigaret.

HB: Het is een mooie avond, gelukkig geen regen.
BE: awel, das inderdaad een meevaller. Jullie zijn een weekendje weg?

HB: Ja, familie uitje. Toch geen last van ons.

BE: Nee integendeel. Hoemeer geluid u en uw familie maakt. Hoe meer drank ik moet schenken.

HB: Gelukkig, u zal we meer buitenlandse gasten hebben hier in Leuven?

BE: Ach ja, ik mag niet klagen. Gisteren een groep japanners en laatst een groep uit Hawaii. Vanwege Pater Damiaan.

HB: Zijn er nog vervelende groepen?

BE: Ach ik mag mij gelukkig prijzen. Iedereen die hier een avond aan de dis zit is snel weer weg. En anders zorg ik er zelf voor.

HB: Hoe bedoeld u dat?

BE: Nou kijk. Als er een groep Duitsers zit. Neem ik de bestelling op en geef meteen de rekening.

HB: Nou, dat klinkt heel Nederlands.

BE: Oh, ik vergeet er wat bij te zeggen. Ik geef ze de rekening en vraag of ze meteen willen betalen. Voor je het weet zitten ze weer 4 jaar hier.

Soundbites; Return of the twin towers

Vandaag ,op allerzielen, voer het nieuwe schip van de Amerikaanse marine de haven New York binnen. Het schip bestaat uit gesmolten staal van de twin towers en heeft de naam USS New York gekregen. Met 21 salutschoten eerde de New York de slachtoffers van de aanslagen.

Dood en de Dichter

De dichter schrijft
Tikt en typt
Dag in
Dag uit
Soms nachtenlang
Dat is zijn lot
Niet bang voor het einde
Voor Duivel
Of god

Doch
nachtmerries kwellen hem
Hij lacht de naderende dood toe
Niet bang voor de wormen
Of het duister
maar of het succes zal blijven
Na de weg naar het licht
Tergend brandend in het vagevuur
Tot het eind der tijden

Of?
Sterven zijn pennenvruchten
De vroege dood
Als bladeren
In een late zomerstorm
Na de warmste nacht
Behalve
Zijn laatste gedicht
geschreven op zijn steen
Gebeiteld op zijn graf

De supervaagkronieken; Het einde der tijden

Is het cycloon?

Of een telefoon?


nee, het is Supervaag, de superheld


Ja hoor, het is supervaag weer gelukt de wereld te redden. Althans, om het einde der tijden uit te stellen. Hoezo? Nou heel simpel. Door simpelweg goed te rekenen. Volgens de Maya kalender zou de wereld in December 2012 vergaan. Zo was dat ooit uitgerekend. Als men echter goed telt komt men uit om een hele andere datum, namelijk December 2208. Dan hebben we nog ff. Dankzij supervaag hebben we er 196 jaar bijgekregen. Dat scheelt een hele boel. Wel jammer van de spektakel film die binnenkort in de bioscoop draait.

Frank de Grave

Naar aanleiding van dit bericht, eentje uit de oude doos.
Nobody fucks with Frank de Grave op 7.23

DSB: de film

Kent u die film 'Under Siege'? Uit deze film met Steven Seagall komt de volgende quote; 'Assumption is the mother off all fuck ups.' Tsja, en dit is precies wat er met DSB gate aan de hand is; Een aaneenschakeling van waarschijnlijkheden.

We beginnen bij het begin. We verkopen woekerpolissen, die mensen gaan toch niet zeuren. We pakken de bank die ons het meeste leent, er zit geen addertje onder het gras. Lenen kost maar een beetje extra geld. We gaan bankieren bij een bak die vernoemd is naar zijn despoot. We gaan er als DNB, De Nederlandse Bank, van uit dat DSB een goede stabiele bank is. Nog meer? Ja er is nog meer.

Als we nu sorry zeggen is de boel opgelost. Als we er voor zorgen dat de bank failliet gaat krijgen we alsnog ons geld. We proberen de bank te verkopen en het probleem is opgelost. Als we studenten inhuren om DSB-ers en hun klanten op te vangen dan blijven ze vast stil. Tegenwoordig is het makkelijk iets geheim te houden dankzij moderne communicatie middelen. Als ik tot zo laat mogelijk op een zondagavond bij DNB blijf valt dat niet op.

Moet ik doorgaan? Het is duidelijk. Wat er nu gebeurt bij de DSB is duidelijk een geval van Assumption is the mother off all fuck upps. Niet alleen vanuit DSB, maar ook vanuit DNB en de belangvereniging zoals die van de heer Lakeman. Ach de filmtitel is duidelijk; Een aaneenschakeling van waarschijnlijkheden. De tagline is denk ik net zo duidelijk. ‘We gaan er vanuit dat alles in orde is’ . Heeft iemand de filmrechten al?