In een eerder blog beschreef ik de New York Cosmos, een roemrucht team dat ten onder ging samen met de NASL. Er zijn echter meer voetbalclubs te onder gegaan. Ik noem een FC Wageningen, en FC Amsterdam. Beide gingen door financiele troebelingen ten onder. Het zelfde dreigd nu voor FC Eindhoven en Fortuna Sittard. Over 50 jaar zijn zij dus misschien roemruchtige analen in de sportgeschiedenis. Ze zullen niet zo roemrucht zijn als the grand old team uit Belfast, de Belfast Celtic F.C.Belfast Celtic F.C. werd opgericht 1891 en maakte tot 1949 deel uit van de Noord-Ierse competitie. Het was het enige katholieke team in een door protestante gedomineerde competitie. Deslniettemin won de club 19 landstitels en 8 nationale bekers. Tot zover niks bijzonders. Ware het niet dat er toen in Belfast, nu nog steeds, veel te doen was over geloof en nationalisme. Noord Ierland is een protestant bolwerk, Ierland zelf een katholiek bolwerk. En dat botste wel eens. Volgens Nobelprijs winnaar David Trimble was Noord-Ierland voor katholieken een koude plek om te wonen. Dit uitte zich ook in het voetbal. Zelfs tot in het nieuwe millenium deed de Noord-Ierse voetbalbond moeilijk bij toetreding van een katholieke club tot de prof competitie. Derry City week zelfs uit naar de competitie van Ierland, waar ze nog steeds spelen.
Nu 60 jaar later bestaat Belfast Celtic niet meer. In de waan van oranje marsen, geweld, geloof en nationalisme kwam er een einde aan de club uit Belfast. Hoewel in 1949 de zogenaamde 'troubles' nog niet waren uitgebroken, stonden katholieken en protestanten niet vriendelijk hand in hand. Tijdens een uitwedstrijd tegen Linfield F.C. liep alles uit de hand. Op boxing day 1948 stond lange tijd 1-0 voor Celtic. In de laatste minuut scoorde Linfield de gelijkmaker. Uit 'vreugde' bestormde de fans van Linfield het veld. Tijdens deze bestorming vielen ze ook de spelers aan van Belfast Celtic F.C.. Spits Jimmy Jones werd zo toegetakeld dat deze zijn carriere moest beeindigen. Je zou deze wedstrijd kunnen beschouwen als een eerste zet naar een escalatie het geweld in Noord-Ierland.
Naar aanleiding van deze rellen besloot het bestuur van Celtic zich terug te trekken uit de competitie omdat men niet meer kon instaan voor de veiligheid van de spelers. Hierna speelde celtic slechts nog vriendschappelijke wedstrijden. Legendarisch was de overwinning op het nationale team van Schotland tijdens een tour door de Verenigde Staten. Dit was ook het laatste wapenfeit van de club uit Belfast. De club hief zich zelf op. Een keuze om uit te wijken en deel te nemen aan de competitie van Ierland werd niet genomen.
Celtic Park, ookwel Paradise, werd opgeturnd tot een hondenrenbaan. In de jaren tachtig werd het gesloopt om plaats te maken voor een winkelcentrum. Een herdenkingsplaat is het enige wat rest aan Paradise en de roem van Belfast Celtic. Met de ondergang van Celtic viel het niveau van de Noord-Ierse competitie ook ver terug. Linfield F.C. zou hierna de competitie blijven domineren. Deze dominantie van een topclub was geen zegen voor het Noord-Ierse voetbal. Alleen een club als FC Vaduz haalde meer landtitels dan Linfield F.C.
George Best debuteerde dan ook voor Manchester United en niet voor een van de Noord-Ierse clubs.
